Lojërat Olimpike sapo u mbyllën në Tokio, me një bilanc pozitiv dhe rekorde dhe performanca befasuese, përtej vështirësive të masave kundër pandemisë.
Tradicionalisht Olimpiada Ă«shtĂ« vendi ku, pĂ«rtej dĂ«shirĂ«s legjitime pĂ«r tĂ« fituar medalje, mishĂ«rohet mĂ« shumĂ« shpirti i sportivitetit i bĂ«rĂ« tĂ« famshĂ«m nga francezi De Coubertin, qĂ« thoshte se e rĂ«ndĂ«sishmja Ă«shtĂ« âpjesĂ«marrjaâ.
Si paradoks i këtij edicioni, ndoshta episodi më i kundërt me bukurinë sportit vjen pikërisht nga një atlet francez, ditën e fundit të garave.
BĂ«het fjalĂ« pĂ«r maratonistin francez Morhad Amdouni, i cili mbĂ«rriti nĂ« vendin e 17-tĂ«, rreth 6 minuta pas âmitit kenian Eliud Kipchoge.
NjĂ« rezultat gjithsesi pĂ«r tâu vlerĂ«suar, po mos tĂ« ishte pĂ«r njĂ« moment qĂ« kamerat qĂ« monitoronin cirkuitin e garĂ«s nuk mund tĂ« mos anashkalonin.
Në momentin ku atletët e grupit ku bënte pjesë edhe Amdouni po afroheshin te tavolina e mbushur me ujin aq të nevojshëm për të mbyllur 42 kilometrat e maratonës, francezi bëri diçka të pamendueshme për një profesionist.
Duke vrapuar, iu afrua tavolinës duke rrëzuar gotat me ujë, ndërkohë që mori një për vete, duke lënë pa fjalë stafin aty pranë si dhe kolegët e tij.
Disa mbrojtën atletin francez duke thënë se gjesti i shëmtuar ishte në fakt një aksident, dhe se pak më poshtë kishte një tjetër tavolinë plot me ujë, por pamjet lejnë të paktën shumë dyshime, dhe ende po shqyrtohen nga organizatorët e garës.
